|
| |||||||||||||
|
საქართველოს ბუნება და ბუნებრივი რესურსები | |||||||||||||
|
კ ვ ა რ ც-მ ი ნ დ ვ რ ი ს შ პ ა ტ ი ა ნ ი ქ ვ ი შ ე ბ ი. რესპუბლიკის ტერიტორიაზე ცნობილია მინის და საყალიბე ქვიშის რამდენიმე საბადო, რომელთაგან ქვიშის მარაგისა და ხარისხის მხრივ აღსანიშნავია ბაჯითის, ქროლის, საფარისღელის საბადოები. ამათგან ამუშავებენ მხოლოდ უკანასკნელს. შედარებით დიდი მარაგია ბაჟითის საბადოზე - 9,1 მლნ ტონა; ამ საბადოს ქვიშები ვარგისია მინის ტარის დასამზადებლად და ლითონჩამომსხმელ საწარმოებში. საქართველო მდიდარია შესამოსი მასალით - ბაზალტით, გრანიტით, დიოტიტით, კირქვებით (ეკლარის ქვა), მარმარილოთი (ლოპოტის მარმარილოს საბადო, სალიეთის მარმარილოს საბადო, შროშის მარმარილოს საბადო), ტეშენიტით (სოფ. კურსები და სხვ.), პორფირიტით, გაბროთი, ტუფლავებით (ბოლნისის ტუფი) და სხვ. აღნიშნული სასარგებლო წიაღისეულის ბევრი საბადო მუშავდება; ზოგიერთი მათგანის პროდუქცია იგზავნება ქვეყნის სხვადასხვა ეკონომიკურ რაიონებში (მარმარილო და მარმარილოსებრი კირქვები და სხვა.). მარმარილოსა და მარმარილოსებრი კირქვების დაძიებული მარაგი 61,5 მლნ მ3 შეადგენს, წიფის დიორიტის საბადოს მარაგი - 45 მლნ მ3, კურსების ტეშენიტისა - 50 მლნ მ3. მეტალურგიული მრეწველობისათვის ამუშავებენ დოლომიტების, საფლუსე კირქვების, ცეცხლგამძლე თიხების და ქალცედონის საბადოებს. რესპუბლიკაში არის სხვადასხვა სახის ბუნებრივი საკედლე მასალების, ცემენტის ნედლეულის, სააგურე თიხების, კირქვების (კირის მწარმოებელი) მნიშვნელოვანი საბადოები. საკავშირო მნიშვნელობა აქვს ალგეთის ლითოგრაფიული ქვის საბადოს, რომელიც თავის პროდუქციას აწვდის ზესალი შენადნობების მწარმოებელ ქარხნებს.გ. თვალჭრელიძე, გ. კვირიკაძე (ქსე.1991 წ.) | |||||||||||||
|
|||||||||||||